image 1 image 1 image 1 image 1

بیانیه تیرول

آخرین تغییرات 1395/7/27 16:10:29 | تاریخ 1395/7/24 16:04:31 | دفعات خوانده شدن 994 | 0 نظرات

 

بیانیة تیرول به مثابه بهترین شیوه عملکرد در ورزش‌های کوهستانی:

 

در سرتاسر دنیا میلیون‌ها نفر به کوه‌نوردی، کوه‌گردی، گل‌گشت و صخره‌نوردی می‌پردازند. در بسیای از کشورها ورزش‌های کوهستان بخش قابل توجهی از زندگی روزانه را تشکیل می‌دهد.

از نظر انگیزه‌های لازم برای پرداختن به یک فعالیت، کمتر فعالیتی را می‌توان یافت که تا این حد جذابیت و کشش داشته باشد.

این رشته از ورزش‌ها، برای علاقه‌مندانشان این فرصت را به‌وجود می‌آورند تا برای خود اهداف مشخصی را در نظر گرفته و بر اساس آن فعالیتی بلندمدت و باارزش را دنبال نمایند. از جمله جذابیت‌ها و انگیزه‌های موجود در این رشته از فعالیت‌ها می‌توان به: تأمین سلامت، تحرک، ارتباط با طبیعت، انگیزه‌های اجتماعی و در نهایت لذت کشف و ماجراجویی اشاره کرد.

بیانیه تیرول به منظور مشخص نمودن بهترین شیوع عملکرد و رفتار در ورزش‌های کوهستان در 8 سپتامبر سال 2002 طی نشستی که به آینده این ورزش‌ها نظر داشت، منعقد شد.

این بیانیه شامل مجموعه‌ای از ارزش‌ها و نکات اخلاقی می‌باشد که برای کمک به عملکرد صحیح علاقه‌مندان رشته‌های مرتبط با طبیعت و کوهستان تدوین شده است.

بیانیه تیرول در واقع مجموعه‌ای از قوانین با دستورالعمل‌های جزء به جزء نیست بلکه:

·      به ارزش‌های اساسی و بنیادین این گروه از ورزش‌ها در دنیای امروزی می‌پردازد.

·      اصول و استانداردهای کلی سرپرستی و هدایت‌های تیمی را بیان می‌کند.

·      ا لگویی از معیارهای اخلاقی در شرایط نامعین را به تصمیم‌گیرندگان ارائه می‌دهد.

·      اصول اخلاقی‌ای را که مردم عادی می‌توانند این‌گونه از ورزش‌ها را با آن قضاوت کنند در اختیار می‌گذارد.

·      برای مبتدیان این ورزش‌ها از بایدها و نبایدهای اخلاقی این فعالیت‌ها می‌گوید.

·      هدف بیانیه تیرول آن است که امکان شناسایی استعداد و کشش درونی نسبت به ورزش‌های کوهستانی؛ رشد شخصی و اجتماعی؛ همچنین درک فرهنگی و آگاهی از محیط را برای علاقه‌مندان ایجاد کند و در همین راستا از ارزش‌های نانوشته سنتی و جذابیت‌های ذاتی این فعالیت‌ها استفاده کرده و در جهت تأمین نیازها و مقتضیات زمان بهره‌برداری نماید.

ارزش‌های بنیادینی که بیانیه تیرول بر اساس آن نوشته شده است، طیف وسیعی از ورزش‌های کوهستان از گل‌گشت گرفته تا فعالیت در ارتفاعات بالا را پوشش می‌دهد.

اگرچه ممکن است راه‌کارهای این بیانیه برای نخبگان ورزش‌های کوهستان اندک به نظر برسد، اما بخش عمدة این توصیه‌ها متوجه تمامی علاقه‌مندان به این دسته از فعالیت‌ها می‌باشد.

بیانیه تیرول نظر مخاطبین خود را به درک مفاهیم زیر جلب می‌نماید:

·      پذیرش خطرات و مسئولیت‌ها

·      برقراری توازن بین اهداف، مهارت‌ها و تجهیزات موجود

·      عملکرد صحیح و گزارش صادقانه

·      تلاش برای انجام بهینة این ورزش و عدم توقف در یادگیری و آموزش

·      داشتن صبر، توجه و کمک به دیگران

·      مراقبت از اجزای طبیعی و وحشی محیط کوهستان

·      حمایت و توجه به گروه‌های محلی، بومی و تلاش در جهت کسب رضایت آن‌ها.

بیانیه تیرول بر اساس سلسله مراتب ارزشی زیر استوار می‌باشد:

1.    شأن انسانی: بیانیه تیرول بر این باور است که انسان آزاد آفریده شده است و از نظر شأن و مرتبه تمامی انسان‌ها برابر و بدون در نظر گرفتن جنسیت دارای حقوقی مساوی هستند و می‌بایست رفتاری برادرانه با هم داشته باشند.

زندگی، آزادی و خوشبختی: به عنوان اصلی غیرقابل انکار در حقوق انسانی و با درنظر گرفتن مسئولیت‌های خاص در ورزش‌های کوهستانی، این بیانیه قصد دارد در سه زمینه «زندگی، آزادی و خوشبختی» و در جهت حفظ حقوق انسان‌ها در جوامع کوهستانی مؤثر باشد.

2.     دست‌نخوردگی طبیعت: این بیانیه پیمان‌نامه‌ای است در جهت امنیت ارزش‌های زیست‌محیطی، حفظ ویژگی‌های دنیای وسیع کوهستان، حفاظت و حمایت از گونه‌های گیاهی و جانوری که در معرض خطر هستند.

3.    همبستگی و اتفاق نظر: پرداختن به ورزش‌های کوهستان فرصتی مغتنم در جهت مشارکت و گسترش فعالیت‌های گروهی، ایجاد تفاهم و غلبه بر موانع ناشی از تبعیات جنسی، تفاوت‌های سنی، ملیتی، اخلاقی، اعتقادی و سطح توانایی اجتماعی را به‌وجود می‌آورد.

4.    خودباوری: این ورزش‌ها دارای قابلیت لازم برای پیشرفت‌هایی قابل توجه و باارزش در جهت نیل به اهداف و خواسته‌های شخصی می‌باشد.

5.    حقیقت: لزوم وجود صداقت و راستی برای رسیدن به اهداف مورد نظر در ورزش‌های کوهستانی و صعودها ضروری است. اگر فریب و دورنگی جایگزین حقیقت شود، رسیدن به هدف ناممکن و یا بی‌اعتبار می‌شود.

6.    رسیدن به درجات عالی‌تر: یکی از ویژگی‌های این رشته ورزش‌ها در آن است که با پرداختن به آن‌ها می‌توان به اهدافی که پیش از این قابل دسترس نبودند، دست یافت و مجموعه‌ای از اهداف اصولی و عالی‌تر را برای خود تعیین کرد.

7.    ماجراجویی: برای اداره خطر در ورزش‌های کوهستان قضاوت‌های صحیح، مسئولیت‌پذیری و داشتن مهارت ضروری است. تنوع حاکم بر این ورزش‌ها این امکان را فراهم می‌سازد تا هر کس بنا بر علایق ماجراجویانه خاص خود و با در نظرگیری مهارت‌هایش در مقابل خطرات موجود، بدان بپردازد. (تناسب و تعادل بین خطر و مهارت)

بندهای بیانی

بند 1- مسئولیت‌های فردی

اصل اخلاقی:

«کوه‌نوردان و صخره‌نوردان در وضعیتی به این ورزش می‌پردازند که احتمال خطر و حوادث در محیط برای آنان وجود داشته و ممکن است امکان کمک موجود نباشد. با در نظرگیری این واقعیت، آنان به این فعالیت پرداخته و خود مسئول سلامت و حفظ جانشان هستند. فعالیت‌های آنان نباید اطرافیان با محیط پیرامون آن‌ها را به خطر اندازد.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      ما اهداف ورزشی‌مان را بر مبنای مهارت‌های واقعی خودمان و نفرات تیم و بر اساس وضعیت کوهستان انتخاب می‌کنیم. انجام ندادن صعود می‌بایست یک گزینة ارزشمند به‌حساب آید.

·      اطمینان حاصل می‌کنیم که آموزش‌های لازم جهت هدفی که با دقت طراحی کرده و محیای آن هستیم؛ را داریم.

·      اطمینان حاصل می‌کنیم تجهیزات کامل را داریم و نحوه استفاده از آن را می‌دانیم.

بند 2- روحیة تیمی:

اصل اخلاقی:

«اعضای گروه در برنامه‌های کوه‌نوردی و ... باید آمادگی پذیرش شرایط تیم را داشته و منافع و توانایی‌های جمع را مدنظر داشته باشند.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      هر عضو گروه می‌بایست مسئولیت سلامت اعضای تیم را در نظر گرفته و آن را بر عهده گیرد.

·      هیچ عضو تیم را نباید تنها رها کرد. در صورتی‌که این جدایی خطر داشته باشد و زندگی شخص را تهدید کند.

بند 3- گروه‌های کوه‌نوردی:

اصل اخلاقی:

«به تمام افرادی که در محیط کوهستان برخورد می‌کنیم به یک میزان احترام می‌گذاریم. حتی در شرایط بحرانی و تنش‌زا هم فراموش نمی‌کنیم که با سایرین آن‌گونه رفتار کنیم که دوست داریم با ما رفتار شود.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      هر آنچه می‌توانیم انجام می‌دهیم تا کسی را به خطر نیندازیم و سایرین را از خطرات احتمالی مطلع سازیم.

·      به عنوان یک بازدیدکننده به قوانین محلی احترام می‌گذاریم.

·      بیش از حد نیاز مزاحم دیگران نمی‌شویم و اجازه می‌دهیم گروه‌هایی که سریع‌تر حرکت می‌کنند از ما بگذرند و مسیر را اشغال نکرده و دیگران را منتظر نمی‌گذاریم. (سدمعبر نمی‌کنیم.)

·      گزارش صعود ما به‌درستی تنظیم شده و ناظر بر جزئیات وقایع می‌باشد.

بند 4- حضور و بازدید از کشورهای خارجی:

اصل اخلاقی:

«به عنوان مهمانی در فرهنگ‌های بیگانه می‌بایست همواره با ادب و بردباری با آن مردم رفتار کنیم. (با میزبان‌های خود). به کوه‌های مقدس و سایر امکان مقدس احترام بگذاریم. همواره آماده همکاری و همراهی با مردم و جوامع محلی باشیم. درک فرهنگ‌های بیگانه بخشی از تکمیل تجارب صعود است.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      همواره با مردم کشور میزبان با مهربانی، صبر و احترام رفتار می‌کنیم.

·      به شدت نسبت به قوانین وضع شده توسط کشور میزبان پای‌بند می‌مانیم.

·      بهتر است پیش از شروع سفر، در زمینة تاریخ، جامعه، ساختار سیاسی، هنر و مذهب کشوری که به آن وارد می‌شویم، اطلاعات کسب نماییم تا درک بیشتری از مردم آنجا و محیط پیرامون خود داشته باشیم. در شرایط سیاسی ناپایدار و نامشخص از مشورت با افراد رسمی استفاده می‌کنیم.

·      بهتر است کمی در مورد لغات و جملات کلیدی زبان آن مردم بدانیم. نحوه سلام و احوالپرسی، تشکر و قدردانی، روزهای هفته، زمان،‌ اعداد،... گاهی اوقات شگفت‌زده می‌شوید که تا چه حد این سرمایه‌گذاری اندک در کیفیت ارتباط‌تان مؤثر است. به این شیوه ما به درک متقابل فرهنگی کمک می‌کنیم.

·      هرگز از فرصت تبادل مهارت‌های صعود خود با افراد مشتقاق محلی غافل نشوید. ملحق شدن به اردوهایی که نفرات کشور میزبان در آن شرکت دارند بهترین راه برای تبادل تجارب است.

·      تحت هیچ شرایط و به هیچ قیمتی با احساسات مذهبی میزبانان خود مخالفت نمی‌کنیم. برای مثال نباید برهنه در جایی حاضر شویم. (به‌خصوص در جایی که از نظر مذهبی یا دلایل اجتماعی این کار قابل قبول نیست.) اگر برخی از نظرات و بیانات مذهبی دیگران خارج از درک ماست، صبر می‌کنیم و از قضاوت پرهیز می‌نماییم.

·      به تمام ساکنین محلی در صورت نیاز ایشان کمک می‌دهیم. پزشک تیم گاهی در شرایط خاص می‌تواند تغییرات سرنوشت‌سازی در وضعیت زندگی هر شخص بیمار به‌وجود آورد.

·      در صورت مناسب بودن شرایط و به منظور کمک به اقتصاد مردم بومی از خدمات محلی موجود استفاده می‌کنیم.

·      تمایل ما همواره بر همکاری با اجتماعات محلی کوه‌نوردی به وسیله کمک به شکل‌گیری زیرساخت‌ها و حمایت از توسعه‌های احتمالی، می‌باشد. برای مثال از همکاری در امور آموزش و خدمات آموزشی یا سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی هماهنگ با محیط زیست و حفظ آن می‌توان یاد کرد.

بند 5- مسئولیت راهنمایان کوهستان و سایر سرپرستان:

اصل اخلاقی:

راهنمایان حرفه‌ای کوهستان، سایر سرپرستان و اعضای گروه هر کدام باید به درک متقابلی از یکدیگر برسند و به خواسته‌ها و حقوق دیگری احترام بگذارند. برای رسیدن به درجة یک راهنما، سرپرست یا عضو خوب باید خطرات و ریسک‌های هدف مورد نظر را شناخته و مهارت‌ها، تجارب و تجهیزات لازم برای رسیدن به آن‌ها را فراهم نمود. بررسی شرایط جوی جزء لاینفک یک برنامه می‌باشد.

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      راهنما یا سرپرست گروه می‌بایست مشتری یا عضو تیم را در مورد خطر ذاتی هر صعود و سطح خطر صعود مورد نظر مطلع سازد واگر تجربه لازم در مورد آن کار را داشتند آنان را در روند تصمیم‌گیری مشارکت داد.

·      مسیر صعود فعالیت باید بر اساس تجارب و مهارت‌های مشتری یا اعضای تیم انتخاب شود. با انتخاب مسیر مناسب می‌بایست ضمن ایجاد حس نشاط و لذت کافی از برنامه موجب ارتقاء سطح تجربه و آگاهی‌ها نیز شد.

·      اگر لازم باشد راهنما یا سرپرست می‌بایست به محدودیت‌های توان خود اشاره کرده و در شرایط مناسب از اعضای تیم با مشتریان همراهی بیشتری طلب کند. و هم‌چنین مشتریان و اعضای تیم هم در صورتی‌که فکر می‌کنند میزان خطر و ریسک انجام برنامه‌ای، بیشتر از توان و مهارت آن‌هاست‌، می‌بایست وضعیت خود را اعلام دارند تا جایگزین مناسب برای آنان در نظر گرفته شود.

·      در شرایط صعودهای سخت و ارتفاعات بالا، سرپرستان و راهنمایان می‌بایست با دقت نفرات تیم را در حداقل تعداد انتخاب کنند. ایشان باید مطمئن باشند که همه اعضاء کاملا نسبت به وجود محدودیت در حمایت و مراقبت از طرف سرپرست و راهنما(در شرایط خاص) آگاهی دارند.

·      راهنمایان محلی همراهان بازدیدکننده را از ویژگی‌های منطقه و شرایط موجود مطلع می‌سازد.

بند 6- حوادث و مرگ و میر

اصل اخلاقی:

«به جهت آمادگی برای رویارویی با شرایط و وضعیت‌های اضطراری، حوادث جوی و خطرات احتمالی کوهستان کلیة شرکت‌کنندگان در برنامه باید درک صحیحی از خطرات بالقوه داشته و از مهارت لازم و تجهیزات مناسب برای شرایط برخوردار باشند و همچنین آمادگی کمک به یکدیگر و رویارویی با عواقب ناشی از یک واقعة ناگوار را داشته باشند.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      کمک به فردی که دچار مشکل شده است قطعا بر رسیدن به هدف مقدم است. حفظ زندگی یک فرد یا کم کردن آسیب فرد مصدوم بسیار ارزشمندتر از تلاش و سختی نخستین صعود است.

·      در شرایط اضطراری و زمانی که تیم نیازمند کمک می‌باشد و امکان دستیابی به کمک از بیرون وجود ندارد، باید تمام توان و امکانات را متوجه کمک به فردی که دچار مشکل شده است سازیم. تا جایی‌که خود را به خطر نیندازیم.

·      شخصی که به شدت آسیب‌دیده با در حال مرگ است را باید تا حد ممکن آرام نگاه داشته و به او کمک‌های رندگی بخش داد.

·      در صورت فوت فرد سانحه دیده و در هنگامی‌که امکان رسیدگی و انتقال فرد مصدوم و نجات آن به‌خاطر دورافتاده بودن منطقه وجود ندارد، می‌بایست موقعیت و محل مورد نظر را دقیقا ثبت و تا حدامکان نشانه‌گذاری نمود تا فیلم‌برداری و عکاسی،‌ نوت‌بوک، نامه‌ها و سایر وسایل شخصی فرد فوت شده می‌بایست برای تحویل به بستگان متوفی کاملا مراقبت شوند.

·      تحت هیچ شرایطی نباید عکس‌های متوفی بدون اجازه و رضایت خانواده‌اش منتشر شود.

بند 6- حوادث و مرگ و میر

اصل اخلاقی:

«معتقدیم که آزادی دست‌یابی به مناطق کوهستانی و رشته‌های صخره‌ای با نگرشی مسئولانه حق ماست. می‌بایست همواره در حین اجرای برنامه‌ها نسبت به محیط پیرامون با حساسیت برخورد کنیم و مراقب طبیعت باشیم. ما به قوانین، بایدها و نبایدهایی که در مناطق کوهستانی مورد توافق کوه‌نوردان است احترام می‌گذاریم و به سازمان‌ها و مسئولین حفظ این مناطق توجه می‌کنیم.

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      از اقداماتی که برای حفظ محیط کوهستان و حیات‌وحش آن لازم است، حمایت می‌کنیم. ضمن پرهیز از ایجاد سروصدا در محیط بکر طبیعت، مزاحمت برای حیات وحش را به حداقل می‌رسانیم و سایر کوه‌نوردان را به انجام این امر ترغیب می‌کنیم.

·      در صورت امکان برای رسیدن به مقصد از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می‌کنیم تا ترافیک جاده‌ای را به حداقل برسانیم.

·      به منظور پرهیز از تخریب و ایجاد مزاحمت برای محیط وحشی کوهستان، در حین صعود و فرود روی مسیرهای مشخص حرکت می‌کنیم. در مناطق وحشی، برای حفظ محیط زیست، بهترین مسیر را انتخاب می‌کنیم.

·      در زمان آشیانه‌سازی و زادوولد گونه‌های زیستی به محدودیت‌های دسترسی فصلی احترام می‌گذاریم و به محض مطلع شدن از زمان آن سایر کوه‌نوردان را هم مطلع می‌سازیم تا اطمینان حاصل کنیم آنان نیز وارد آن منطقه نمی‌شوند.

·      در اولین صعود، مراقب هستیم تا به گونه‌های نادر جانوری و گیاهی آسیب نرسانیم. در زمان ابزارگذاری‌ها و گشایش مسیرها تمام دقت خود را می‌کنیم تا حداقل تأثیر را روی محیط بگذاریم.

·      افزایش نفرات در یک منطقه و عمومی‌سازی مسیرها با امکانات و شیوه‌های قدیمی می‌بایست با ملاحظات دقیق انجام شود. چرا که افزایش نفرات ممکن است حرکت بر روی مسیر را با دشواری همراه سازد.

·      با استفاده از حداقل تکنیک‌های حمایتی آسیب‌رسان، کمترین آسیب را به صخره‌ها می‌رسانیم.

·      نه تنها زباله‌های خود را به مناطق شهری بازمی‌گردانیم، بلکه زباله‌های برجای مانده از سایرین را هم با خود می‌آوریم.

·      در غیاب سرویس‌های بهداشتی، فاصله مناسب از خانه‌ها، محل‌های کمپ، نهرها، دریاچه‌ها و چشمه‌ها را گرفته و تمام اقدامات لازم جهت پرهیز از آسیب به اکو سیستم را انجام می‌دهیم. از آنچه باعث آسیب به حس زیبایی‌شناسی سایرین می‌شود پرهیز می‌کنیم.

·      ما محل کمپ‌ها را تمیز نگه می‌داریم، از ریختن مواد دفعی تا حدامکان اجتناب می‌کنیم و یا به‌طور شایسته زباله‌هایمان را منهدم می‌سازیم.

·      مصرف انرژی را به حداقل می‌رسانیم. خصوصا در کشورهایی که کمبود جنگل دارند و از فعالیت‌هایی که می‌تواند به کاهش آتی جنگل‌ها منجر شود، پرهیز می‌کنیم.

·      در هنگام برگزاری اردوها و به‌خصوص در شرایطی که جنگل‌ها در معرض خطر می‌باشند، سوخت به میزان کافی برای تهیه غذای تمامی شرکت‌کنندگان را به همراه خواهیم داشت.

·      گردشگردی با هلی‌کوپتر می‌بایست در جایی که به طبیعت و فرهنگ منطقه‌ای آسیب می‌رساند به حداقل برسد.

·      می‌بایست برای یافتن راه‌حل مناسب و مورد توافق طرفین در اختلافاتی که بر سر موضوع دست‌یابی به مسیر صعود با مالکین زمین‌ها و مسئولین و گروه‌ها به‌وجود می‌آید، مذاکره کرد.

·      فعالانه در راه تحکیم و عمومی‌سازی قوانین حامی محیط‌ زیست و به‌وجود آوردن زیرساخت‌های ضروری اقدام می‌کنیم.

·      با گروه‌های کوه‌نوردی و سایر تشکل‌های زیست‌محیطی در مسائل سیاسی که به حفظ طبیعت و حوزه‌های پیرامون آن مربوط می‌شود، همراه می‌شویم.

بند 8- سبک و شیوه

اصل اخلاقی:

«مشخص بودن کیفیت اجرای یک برنامه و روش‌های حل مشکلات موجود در آن، بسیار مهم‌تر از پرداختن به خود مشکل است. اینکه چگونه به مسایل بپردازیم مهم‌تر از آن است که صرفا به یک مسئله (به‌صورت موردی) پرداخته شود. ما سعی داریم اثری از خود در طبیعت بر جای نگذاریم.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      سعی داریم ویژگی‌های اصلی و ذاتی مناطق صعود را حفظ کنیم. خصوصا آنهایی که ارزش تاریخی دارند. این موضوع بدین معناست که کوه‌نوردان نباید حمایت‌های ثابت را در مسیرهای موجود افزایش دهند. مگر در مواردی که با مردم محلی اتفاق نظر به‌دست آید و از طریق توافق‌نامه، نخستین صعودکنندگان سطح ثابت‌گذاری، جایگزین کردن ابزار جدید یا خارج کردن ابزار موجود را تغییر دهند.

·      ما به گوناگونی رفتارها و رسوم منطقه‌ای احترام می‌گذاریم و قصد نداریم دیدگاه‌های خود را بر فرهنگ کوه‌نوردی دیگران تحمیل کرده یا انتظار نداریم روش آن‌ها روی ما تحمیل شود.

·      صخره‌ها و کوه‌ها منابع محدودی برای فعالیت و ماجراجویی هستند و می‌بایست بین کوه‌نوردانی که دارای علایق فراوان و متنوع می‌باشند و همچنین نسل‌های آینده به‌درستی تقسیم شوند. ما می‌دانیم که نسل‌های آینده نیازمند یافتن راه‌های نو ماجراجویی خود در این منابع محدود هستند. سعی می‌کنیم راه‌ها و مسیرها را به‌گونه‌ای باز کنیم که فرصتی را از آیندگان نگیریم.

·      در مناطق سنگ‌نوردی که برای رول‌کوبی مانعی وجود ندارد، مطلوب آن است که حتی در این‌گونه مسیرها از حداقل رول‌کوبی استفاده شود تا بدین‌وسیله به تمام سلیقه‌های گوناگون در صعود احترام گذاشته و فضای ایمن برای ماجراجویی‌های را حفظ کنیم.

·      مسیرهایی که از حمایت‌های میانی سازگار با طبیعت برخوردار هستند نیز می‌توانند به اندازه مسیرهایی که نیازمند به رول‌کوبی می‌باشند، برای کوه‌نوردان خلاق جذاب و امن باشند. بیشتر کوه‌نوردان می‌توانند در مورد جایگزان کردن حمایت امن طبیعی به‌جای استفاده از رول‌کوبی آموزش ببینند و باید بیاموزند که این روش در واقع ماجراجویی بیشتری را برای آنها فراهم می‌کند و تجارت طبیعی و ارزشمندی را همراه دارد در عین حالی‌که از نظر امنیت هم در همان سطح است، البته فراموش نشود ایمنی زمانی به‌دست می‌آید که تکنیک‌های روش‌های صعود به‌درستی آموزش داده شده باشد.

·      در شرایط بحث و جدل میان گروه‌هایی با سلیقه‌ها و علایق مختلف، کوه‌نوردان باید از طریق مذاکره و بررسی موضوع اختلافات را حل کنند تا این تفاوت‌ها باعث ایجاد مشکلاتی نگردد که در نهایت امکان دسترسی آن‌ها به منطقه از بین ببرد.

·      هرگز نباید فشارهای اقتصادی روی مسایل اخلاقی صعود مردم یک منطقه تأثیر گذارد.

·      داشتن سبک و روش خوب در مسیرهای ارتفاعات بالای کوهستان به معنای استفاده از طناب ثابت، استفاده از داروی انرژی‌زا یا کپسول اکسیژن نیست.

بند 9- نخستین پیمایش

اصل اخلاقی:

«نخستین صعودها و گشایش مسیرها فعالیتی خلاقانه است و می‌بایست در حدامکان از نظر شیوه و سبک خوب و متناسب با سنت‌ها و معیارهای آن منطقه انجام شود و در برابر کوه‌نوردی محلی متعهدانه عمل نماید. در این کار نو می‌بایست نیازهای نسل‌های آیندة کوه‌نوردی را هم در نظر داشت.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      نخستین صعود باید از نظر زیست‌محیطی بی‌عیب و نقص انجام شود. این تلاش‌های نو می‌بایست با قوانین محلی، خواست مالکین زمین‌های منطقه و ارزش‌های معنوی جامعه بومی هماهنگ باشد.

·      با برش دادن سنگ‌ها و افزودن گیره قصد تخریب آن‌ها را نداریم.

·      در منطقه آلپ نخستین صعودها باید منحصراً به‌صورت سر طناب انجام گیرد.

·      بعد از احترام کامل به قواعد و رسوم محلی، تعیین نوع و سطح حمایت‌ها و ثابت‌گذاری در مسیر بر عهده نخستین گشاینده و صعودکننده است.

·      در مناطقی که توسط گروه‌های محلی به عنوان زیست‌گاه حیات‌وحش یا محدوده‌های حفاظت‌شده مشخص شده‌اند، به منظور به‌وجود آمدن کم‌ترین آسیب محیطی، می‌بایست از حداقل رول‌کوبی استفاده کرد.

·      در نخستین گشایش‌ها و پیمایش‌ها می‌بایست با کم‌ترین میزان سوراخ کردن و ابزارگذاری ثابت در مسیر صعود همراه باشد. (حتی در کارگاه‌های ثابت هم از رول‌کوبی استفاده نشود، مگر واقعا ضروری باشد.)

·      مسیرهایی که شرایط انجام صعود و ماجراجویی را دارند. می‌بایست تا حد امکان به شکل طبیعی خود باقی بمانند. باید به حمایت‌های میانی متحرک اعتماد کرد (در جایی‌که امکان آن وجود دارد.) و رول‌کوبی فقط در زمان ضرورت و آن‌هم بر اساس شرایط مسیر استفاده نمود.

·      ویژگی مستقل بودن مسیرهای مجاور نباید در اثر صعود ما در معرض خطر قرار گیرد.

·      در زمان گزارش اولین صعود می‌بایست به جزئیات کار تا حدامکان با صحت و درستی پرداخته شود. صداقت کوه‌نورد و صحت گفته‌هایش تا زمانی‌که مدازک مستدل ارائه ندهد به‌اثبات نمی‌رسد.

·      کوه‌های ارتفاع بلامانع محدودی هستند، ما در مورد آن‌ها به‌طور ویژه کوه‌نوردان را تشویق می‌کنیم تا بهترین روش‌ها را انتخاب کنند.

بند 10- حمایت مالی، تبلیغات و روابط عمومی

اصل اخلاقی:

«همکاری بین حامیان مالی و ورزشکاران می‌بایست به‌صورت رابطه‌ای حرفه‌ای و در جهت منافع کوه‌نوردان تعریف شود. وظیفة جامعه کوه‌نوردی آموزش و اطلاع‌رسانی به افکار عمومی و رسانه‌ها در تمامی جنبه‌ها و به شیوه‌ای فعال می‌باشد.»

توصیه‌های بیانیه تیرول:

·      درک متقابل حامی مالی و ورزشکار برای معین کردن اهداف مشترک ضروری است. بسیای از جنبه‌های ورزش‌های کوهستان نیازمند مشخص شدن داشته‌های هر دو طرف (ورزشکار و حامی مالی) به‌گونه‌ای روشن و شفاف است تا بدین روش فرصت‌ها افزایش یابد.

·         برای حفظ و افزایش سطح عملکرد، کوه‌نوردان نیازمند حمایت مداوم از سوی حامیان مالی‌شان هستند. به همین دلیل ضروری است که حامیان حتی بعد از مجموعه‌ای از شکست‌ها و عدم موفقیت‌ها همچنان به حمایت خود از کوه‌نوردان ادامه دهند. تحت هیچ شرایطی حامی مالی نمی‌تواند کوه‌نورد را مجبور به اجرای کاری کند.

·         برای حضور دائم در رسانه‌ها می‌بایست مجاری ارتباطی ایجاد و ارتباط با آن‌ها حفظ شود.

·         گزارش واقع‌گرایانة کوه‌نوردان از فعالیت‌هایشان آن‌ها را به زحمت خواهد انداخت اما گزارش صحیح و صادقانه نه‌تنها اعتبار صعود آنان را افزایش می‌دهد بلکه به اعتبار این ورزش در نزد افکار عمومی نیز می‌افزاید.

·         ورزشکار نهایتا خودش مسئول به‌نمایش گذاشتن اصول اخلاقی و روش‌های عملکرد (ذکرشده در بیانیه تیرول) در رابطه با جوامع و محیط طبیعت نزد حامی مالی و رسانه‌ها و افکار عمومی است.


بخشی از کتاب : صد برنامه کوهنوردی

 اثر: محمود نظریان

ناشر : انتشارات نظری

http://www.nashrenazari.com/

استفاده از مطلب با ذکر منبع بلامانع می باشد

 


مقالات مرتبط
نظرات
نظری ثبت نشده
نظر دهید
نام و نام خانوادگی


آدرس ایمیل


نظر تذکر:کد HTML ترجمه نمی شود!

آنچه در عکس می بینید وارد کنید:

جستجو



امروز

1398/3/5



محصولی در سبد خرید شما نیست
آدرس ایمیل:

رمز عبور: